Power People: Najell x Kaj & Oskar

Power People is een reeks gesprekken met mensen die hun eigen pad kiezen. Samen verkennen we de keuzes, ervaringen en perspectieven die ons vormen.

Ouder worden wordt vaak omschreven als een ingrijpende verandering. Voor Kaj Beppe Olsson Beto en Oskar Olsson Beto draait het eerder om de moed om samen een nieuw hoofdstuk te beginnen.

Kaj en Oskar Olsson Beto met hun hond voor Stenkrossen, hun creatieve studio in Lund.

In het begin was het niet meer dan een kleine droom. Iets waar ze allebei weleens aan hadden gedacht, maar dat lange tijd onbereikbaar leek.

– Het begon als een kleine droom die we allebei hadden, maar voor mij voelde het alsof die nooit werkelijkheid zou worden, zegt Kaj. Maar na de positieve test groeide die droom heel snel. En nu is het waarschijnlijk het mooiste wat me ooit is overkomen.

Het nieuws kwam terwijl Oskar net de deur uit wilde om te gaan floorballen.

– Ik dacht alleen maar: ik móét iets zeggen, vertelt Kaj.

Het is een moment dat ze zich allebei nog goed herinneren. Niet omdat ineens alles duidelijk was, maar omdat er een nieuwe mogelijkheid ontstond.

– Dit zou ons leven kunnen zijn. Als we voor dit pad kiezen.

Voor Kaj werd de zwangerschap ook een oefening in het loslaten van controle. Jarenlang bepaalde angst wat ze wel en niet durfde te doen.

– Ik ben jarenlang heel erg door angst gestuurd, omdat ik me niet goed voelde. Ik dacht: ik kan niet naar het zwembad, ik kan niet in een achtbaan, ik kan dit niet, ik kan dat niet.

Maar toen ze zwanger werd, veranderde er iets. Niet omdat de angst verdween, maar omdat ze er anders mee om begon te gaan.

– Het klinkt misschien cliché, maar ik heb geleerd me juist in mijn angsten te bewegen om voor het leven te kiezen. Dit voelt als een enorm risico voor mij, maar tegelijkertijd voelt het bijzonder om de droom van het ouderschap te volgen, ondanks alle onzekerheden.

– Het leven is nu eenmaal niet zonder risico. Dat is simpelweg hoe het leven is.

Voor Kaj is juist die acceptatie een bron van rust geworden.

– Ik kan niet alles controleren. Het wordt zoals het wordt, en ik neem het zoals het komt. Ik denk dat dát me rust heeft gegeven. Het voelt alsof ik nu echt leef, in plaats van dat angst mijn leven bepaalt.

Kaj draagt de Najell Before & After zwangerschapsbroek en top in Dark Bronze.

Oskar herkent diezelfde houding.

– Sommige angsten kun je niet wegdenken. Als je kunt vertrouwen op het idee dat het uiteindelijk goed komt, is dat vaak genoeg.

Voor Kaj en Oskar draait het leven al langer om hetzelfde: durven kiezen voor een richting zonder precies te weten waar die naartoe leidt.

Ze ontmoetten elkaar vier jaar geleden in Lund. Ze woonden in dezelfde buurt, bewogen zich in dezelfde creatieve kringen en begonnen elkaar via Instagram berichten te sturen.

– Alles viel op hetzelfde moment samen. Het voelde echt alsof het zo moest zijn, zegt Oskar.

Niet veel later veranderde hun dagelijks leven.

– Het begon als een logeerpartij die nooit meer ophield. Ik ben eigenlijk nooit meer weggegaan, zegt Kaj.

Oskar groeide op in Lund en creativiteit speelde altijd een belangrijke rol in zijn leven. Hij is opgeleid als ontwerper en werkt tegenwoordig aan de universiteit, waar hij onder meer projecten in een werkplaats begeleidt. Ook voor Kaj is kunst altijd vanzelfsprekend geweest. Met haar project Farfar geeft ze afgedankte kleding en textiel een nieuw leven.

Voor hen allebei werd Lund de plek waar hun creatieve werk echt tot bloei kwam.

– Toen ik hier kwam wonen, begon het echt. Ik durfde verschillende richtingen op te gaan en voelde me niet langer beperkt in wat ik wilde maken, zegt Kaj.

Kaj in haar studio, waar ze creativiteit verkent via haar project Farfar.

– Toen ik hier kwam wonen, begon het echt. Ik durfde verschillende richtingen op te gaan en voelde me niet langer beperkt in wat ik wilde maken, zegt Kaj.

Ze vertelt hoe Oskars kijk op het leven haar heeft beïnvloed.

– Jij hebt zo'n houding van: ik heb dit nog nooit gedaan, maar hoe moeilijk kan het zijn? Gewoon proberen.

Die nieuwsgierigheid loopt als een rode draad door hun relatie. Uitproberen. Maken. Nieuwsgierig blijven naar wat er gebeurt als je het gewoon doet.

Misschien is dat ook waarom hun dagelijks leven zo speels aanvoelt.

– Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik lach, zegt Kaj. Het eerste wat we doen als we wakker worden, is lachen.

Toen de zwangerschap onderdeel werd van hun leven, veranderde ook hun kijk op creativiteit.

Voor Oskar voelde het eerst alsof hij nog zoveel mogelijk moest doen.

– Ik dacht alleen maar: shit, ik moet nog van alles doen voordat ik vader word. Misschien lukt dat daarna niet meer op dezelfde manier.

Maar dat gevoel veranderde snel.

– Eigenlijk kijk ik ernaar uit om mezelf wat minder centraal te zetten. Jarenlang draaide alles om zelfontplooiing, maar soms staat dat juist andere vormen van groei in de weg.

Een gezin dat langzaam vorm krijgt.

Voor Kaj ging de zwangerschap juist over het vinden van een nieuw evenwicht.

– Vroeger wilde ik voortdurend bezig zijn. Kunst maken, video's maken, altijd iets doen. Nu voelt het alsof het leven groter is geworden dan dat.

Het gaat niet om minder creëren, maar om ruimte maken voor meer.

– Het gaat ook om verantwoordelijkheid nemen voor een leven en een thuis. Ons huis voelt nu zoveel fijner. Het bed is opgemaakt, de was is gedaan en de keuken is opgeruimd.

Ze lacht.

– Ik bén natuurlijk volwassen, maar het voelt alsof ik dat nu pas echt geworden ben.

De zwangerschap bracht ook een nieuwe vorm van zorgzaamheid met zich mee — en heel specifieke cravings.

Sommige dagen werkte maar één ding.

Een specifieke hamburger in Malmö.

– Soms kon ik alleen die ene hamburger, van precies die ene plek in Malmö, eten.

Dus stapte Oskar in de auto.

– Toen moest ik echt bijspringen, zegt hij.

Kaj in haar creatieve studio in Lund, gekleed in de Najell Before & After Wide Pants in Denim Blue.

Andere metgezellen tijdens de zwangerschap waren groene appels en bruisend water. Een van de appels gaat mee naar het volgende hoofdstuk – Kaj heeft een groot wollen vloerkleed in de vorm van een groene appel getuft voor hun zoon.

Als ze praten over wie hun zoon zal worden, zijn ze allebei meer nieuwsgierig dan sturend.

– Ik wil hem zo weinig mogelijk sturen. Zodra hij zich kan uiten, wil ik weten: wie ben jij? Wat wil je aan?

Kaj vertelt dat ze zelf soms het gevoel heeft gehad gevormd te worden door de verwachtingen van anderen over wie ze zou moeten zijn.

– Dat wil ik hem niet aandoen.

Oskar is het daarmee eens, al heeft hij voor de grap ook zo zijn eigen ideeën.

– Ik wil dat hij een arbeider wordt.

Kaj lacht.

– Een arbeider?

– Omdat dat karakter vormt. Maar daarna wordt hij vast een slimme en succesvolle wetenschapper.

Achter de humor schuilt een duidelijke gedachte: hun kind moet de ruimte krijgen om te ontdekken wie hij is.

Niet uitgroeien tot een verlengstuk van hun eigen dromen.

Een kijkje in de creatieve wereld van Kaj en Oskar.

Als ze praten over het ouderschap, komen ze steeds weer bij hetzelfde uit.

Humor.

– Ik ben er volledig van overtuigd dat we plezier gaan hebben, zegt Kaj. Want we hebben overal plezier in.

Dat betekent niet dat alles altijd makkelijk is. Maar voor hen is humor een manier geweest om moeilijke momenten samen het hoofd te bieden.

– De kern van onze relatie is plezier maken.

Dat is ook iets wat ze willen meenemen naar het ouderschap.

Geborgenheid. Liefde. En het vermogen om niet alles te serieus te nemen.

Tegelijkertijd weten ze dat er veel te navigeren valt. Adviezen, meningen en verwachtingen komen van alle kanten.

Voor Oskar draait het om durven zelf na te denken.

– Het wordt belangrijk om een beetje kritisch op jezelf te blijven. Want er komen heel veel van dat soort dingen: de baby moet één minuut op deze manier liggen, en dan weer anders. Dat soort dingen negeer ik bewust.

Hij gelooft meer in het vinden van zijn eigen weg.

– Je moet je eigen idee vormen over naar wie je wilt luisteren.

Het onverwachte tegemoet treden – samen.

En misschien is dat ook waarom ze zo rustig lijken tegenover alles wat komen gaat.

Niet omdat ze alle antwoorden hebben.

Niet omdat ze precies weten hoe het leven eruit gaat zien.

Maar omdat ze al hebben geleerd het onverwachte samen tegemoet te treden.

Drie snelle vragen

Ochtendroutine:
K: Ik zet koffie voor Oskar.
O: Ik krijg al bijna vier jaar elke ochtend koffie, en ik ben elke keer weer even blij.

Always within reach at home:
O: Tweecomponentenlijm.
K: En vochtige doekjes in elke kamer. En we hebben nog niet eens een baby – alleen een hond.

Eén woord voor deze levensfase:
K & O: Zingeving.

Lees verder

Meer gesprekken uit Power People:

Rebecca & Fiona – Over muziek, identiteit en jezelf blijven als ouder.

Tobias Richter – Over het werk als verloskundige, genderrollen en het uitdagen van normen.

Rebecca Chelbea – Over queer ouderschap, angst en de moed om jezelf te vertrouwen.

Ontdek de hele serie

Power People Picks

Een selectie geïnspireerd door dit gesprek